Pit's profilePETER!!!PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    August 26

    唯美主义

     
    我们一直都在寻找 
     
                     一种叫做幸福的感觉 ....หน้าสุนัข
                        
                                   其实被自己爱的人爱 หัวใจสีแดง
     
                                                                  就叫幸福。ร้องไห้
                                       
                                    
    August 24

    การผจญภัย ครั้งใหม่

     
    และแล้วการแก้ไขปัญหาครั้งใหม่กเริ่มขึ้น
     
    เมื่อวานได้รับข่าวร้ายไม่ดีจากไต้หวันว่า หอพักของเรายังไม่เรียบร้อยต้องรอถึง7กันยายนโน่นจึงจะเข้าพักได้ เลยซวยกรู ต้องควานหาห้องพักอยู่เอง10วันก่อนหอในจะเสร็จ ตอนนี้ก็เลยวุ่นๆว่า จะลงเอยได้ห้องพักที่ใหนนะ ราคาไม่แพง ที่เพื่อนไต้หวันหาให้ก็คืนละ 5500 เหรียญไต้หวันแต่อยู่ใกล้มหาลัยดี ถ้าจะไปพักยูทโฮสเตล ก็อยู่ไกลหน่อยแต่ถูกมาก มีให้เลือกหลายขนาดราคา
     
    อืม....คิดว่ามาถึงสองสามวันแรกน่าจะไปอยู่ใกล้ๆมหาลัยก่อน พอเสร็จจากเรื่องลงทะเบียนกับจัดการเอกสารต่างๆและแบ่งถ่ายสัมภาระ แล้วค่อยย้ายไปยูท น่าจะดี
     
    ถือโอกาสเที่ยวอย่างฝรั่งแบ็คแพ็กมั่งอีกดีฝ่าวู้ๆๆ 
     
     
     
    August 22

    นับถอยหลัง

    ช่วงนี้เดินสายเลี้ยงอำลามิตรรักแฟนกิ๊กจนตัวเป็นเกลียวเลย ออกจากบ้านทุกวันนี่มันเหนื่อยจริงๆนะ
     
    เช้านี้ลองลงทะเบียนผ่านเน็ตแล้ว ลงได้เก้าตัว ยี่สิบสี่หน่วยกิต เป็นวิชาบังคับประมาณสิบสองหน่วย .....ก็คิดว่าลงวิชาไปเยอะอยู่แหละ แต่ไม่เป็นไรหรอก ลงไว้ก่อนเยอะๆ แล้วค่อยไปดร็อปทีหลังเหมือนสมัยเรียนมหาลัย
     
    อังคารหน้าค่อยไปแอตวิชาเพิ่มอีกสักตัวสองตัวก็คงพอใจแระ วิชาเทอมแรกจะได้ลงตัวซะที จากนั้นก็จะได้ไปทำเรื่องต่างๆเช่น ตรวจร่างกาย ทำเอกสารขอพำนักในไต้หวัน จ่ายตังค์ค่าหอ ลงทะเบียนเรียนภาษาจีนเพิ่ม แล้วค่อยเที่ยว น่าจะทันนะ
     
    เอาไว้คร่าวๆเท่านี้ก่อนละกัน
     
    นึกอะไรได้ค่อยเพิ่มเติมทีหลังเว๊ย.....
    August 15

    มาซื้อของ

    วันสองวันนี้ฝันแปลกๆ บางทีในฝันก็พูดภาษาไทย บางทีก็พูดจีน แต่ฝันไม่ค่อยจะรู้เรื่องเลย พอตื่นมาก็เลยงงๆ นอนอ่านหนังสือสักพัก ลงไปช่วยแม่ถูบ้าน ก็ออกไปเก็บเกี่ยวภาพความทรงจำข้างนอกก่อนจากเมืองไทย
    วันนี้มีโอกาสไปวังบูรพากับแม่ อืม...วังไม่มีแล้วแหละ มีแต่ห้าง ห้างที่ดูจะดีหน่อยก็คือเซนทรัลวังบูรพา แม่ว่าเมื่อก่อนสมัยท่านเด็ก ใครๆมาเที่ยวห้างก็ต้องมาที่เซนทรัลวังฯ ใครถือถุงเซนทรัลคือโก้เลย ไม่น่าเชื่อว่ากลุ่มบริษัทที่ยิ่งใหญ่ในประเทศไทยอย่างเครือเซนทรัลเริ่มต้นสร้างตัวมาจากห้างๆนี้เอง
    แวะร้านผลไม้ดอง ซื้อมะม่วงหยี มะม่วงกวนติดตัวไว้กินตอนคิดถึงบ้าน จากวังบูรพา ผ่านพาหุรัดที่ร้อนจริงๆ คนเยอะ แขกเยอะ หญิงสาวแก่เกย์แยะ ผ้าเยอะจริงๆว่ะ ลูกปัด กระดุม ฯลฯ เข้าใจแล้วว่าทำไมป๋วยถึงมาเลือกซื้อของที่นี่ 
    เราผ่านพาหุรัดเข้าสะพานหันหาซื้อเสื้อยืดลายไทยๆไปฝากคนไต้หวัน แต่ก็ยังไม่เจอที่ถูกใจสักที จนเหนื่อยได้มาแต่ของกินเล่น เดินลากขามาถึงป้ายรถเมล์แถวๆร้านหนังสือนานมีถึงจะได้ขึ้นรถ
     
    ถึงบ้านได้สักพักก็ออกไปเรียนร้องเพลงกับหลิงลี่และเหมียวฟังเพื่อนคนจีน เอ...ก็เรียนได้อีกแค่สองครั้งสินะ ว้า แย่จัง พรุ่งนี้
    ยังต้องไปหาหนังสือสอนภาษาไทยอีก แต่ว่ายิ่งสอนก็ยิ่งชอบอะ
         
    August 10

    เตียมตัว เตรียมใจ เจอกับสิ่งใหม่ๆ

    EVA AIR  BR212
    จากสุวรรณภูมิ เทอมินอลสอง ตอนเที่ยงสิบห้า ถึงไทเปห้าโมงเย็น วันที่ ยี่สิบแปด สิงหาคม
    หวังว่าถึงวันนั้นฉันคงไม่ลืมอะไรอีกแล้วนะ 
    หรือว่าลืมอะไรไปบ้างก้อจะดี.....
     
     
    August 09

    ก่อนเดินทางไกล

    เพิ่งจะเริ่มเขียนครั้งแรกนะเนี้ย คงจะยังไม่เข้าท่าสักเท่าไร แต่ต่อไปก็ดีเองแหละ อีกไม่ถึง ยี่สิบวันก็ต้องไปเรียนต่อแล้ว ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงมั้งแต่อย่างน้อยก็รู้อยู่อย่างแล้วว่าในอนาคตสองสามปีข้างหน้าจุดมุ่งหมายของเราคืออะไร ดังนั้นก็ต้องตั้งใจกับมันให้เต็มที่นะ