ช่วงนี้ลองท่องเวปดูเรื่องราวเกี่ยวกับขนมต่างที่คนไทยรู้จักในไต้หวันแล้ว เห็นว่าคนไทยรู้จักขนมไต้หวันเยอะมาก ฉันก้อเลยไม่แน่ใจว่าจะเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับขนมอะไรที่ไม่ซ้ำกับคนอื่นให้แกดี มันยากนะเนี้ย

 

เพราะว่าขนมของกินที่เราชอบไม่ว่าจะเป็นทาโกยากิ ติ่มซำ ผีผา ไส้กรอกปิ้ง กวานตง เถียนปู๋ล่า ซาเปา ไก่ทอดไม่มีกระดูก ปลาหมึกยักษ์ปิ้ง หอยปิ้ง เห็ดยักษ์ปิ้ง มันฝรั่งปิ้ง บัวลอยไต้หวัน น้ำแข็งไสไต้หวัน ผลไม้เชื่อมถังหูลู่ เกี๊ยวซ่า ซวนล่าทัง หรือแม้แต่เบเกอรีต่างๆ ก็มีคนเคยไปชิมมาแล้วทั้งนั้น ฉันก้อเลยยังไม่รู้ว่าจะหยิบยกของกินอะไรที่น่าสนใจ

 

 

จนกระทั้งผ่านมาเห็นขนมชนิดนี้ในไต้หวัน เป็นขนมลูกกวาดชื่อว่า 佐久間糖七味糖 ภายในบรรจุลูกกวาดเจ็ดชนิด

 

ที่จริงที่เมืองไทยร้านเจ๊เล้งมีขายอยู่เหมือนกัน แต่ที่อยากเล่าถึงขนมชนิดนี้ก็คือว่ามันเป็นผลิตภัณฑ์ที่สมัยเรายังเป็นเด็ก เคยเห็นแต่ในจอทีวีแล้วอยากได้ จนกระทั้งมาอยู่ไต้หวันจึงได้มาเห็นขนมของจริงแล้วได้ลองชิมจริงๆ มันกระแทกในความรู้สึก ทำให้ซาบซึ้งในรสชาดแห่งวันวานได้เป็นอย่างดี

 

ในระหว่างสงครามที่ญี่ปุ่นกำลังจะพ่ายแพ้ เซตะลูกชายนายทหารเรือญี่ปุ่นต้องแบกรับภาระเลี้ยงดูแม่ที่ป่วยและน้องสาวชื่อเซซึโกะ ครั้งหนึ่งจากการทิ้งระเบิดของเครื่องบินรบอเมริกา แม่เขาเสียชีวิต เซตะต้องทำหน้าที่ดูแลน้องสาวในขณะที่อาหารเริ่มหายากขึ้นทุกวัน เขาเริ่มขโมยอาหารเพื่อให้ตัวเขาและน้องสาวอยู่รอด

 

เซซึโกะเป็นเด็กร่าเริง ชอบกินขนมโดยเฉพาะลูกกวาดเหมือนเด็กทั่วไป แต่เธอไม่มีโอกาสได้กินอาหารมากนักเนื่องจากความอดอยากหลังสงครามได้แพร่กระจายครอบคลุมไปทั่วญี่ปุ่น ครั้งหนึ่งเซตะเห็นเซซึโกะอยากกินลูกกวาดมากจนกระทั้งหาลูกหินมากินแทน นี่เป็นภาพง่ายๆของการแก้ปัญหาแบบเด็กๆ เเต่บาดลึกจิตใจพ่อแม่หรือแม้แต่คนเป็นพี่ชายอย่างเซตะเอง

 

เซตะพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้เซซึโกะได้มีอาหารกินและเเข็งแรง แต่ไม่นานเซซึโกะก็ต้องตายเพราะโรคขาดสารอาหาร

 

ภาพในตอนท้ายของการ์ตูนเรื่อง Grave of the Fireflies เมื่อเซตะเผ่าร่างที่ไร้วิญญาณของเซซึโกะแล้ว เขาได้นำเถ้ากระดูกของน้องสาวใส่ลงในกระป๋องลูกกวาด 佐久間糖 และนำติดตัวไปตลอดชีวิต 

 

 

เรื่องที่มาที่ไปของขนม 佐久間糖七味糖 ก็เป็นเช่นนี้แล ถ้าแกอยากได้ล่ะก้อ จะซื้อไปฝาก ไม่แพงนักหรอก

 

แต่ได้คุณค่าทางความรู้สึก และเป็นขนมในไต้หวันที่ฉันประทับใจที่สุด