หวัดดีแก

 

ยังสบายดีไหม การงานราบรื่นดีรึเปล่า กังวลอะไรอยู่ อยากทำอย่างนู้นอย่างนี้แต่ยังไม่มีโอกาสใช่ไหม หรือว่ายังตามหาสิ่งที่ชอบไม่เจอ

 

ชั้นอยากมีคำตอบให้กับคำถามเหล่านี้จัง

 

วันนี้เพิ่งไปส่งพ่อกับน้องชายกลับกรุงเทพ พวกเขามาเยี่ยมฉันที่ไต้หวันได้สี่ห้าวัน และขนเสื้อผ้าข้าวของจำเป็นสำหรับชีวิตประจำวันอีกนับไม่ถ้วน จนฉันแทบจะไม่ต้องซื้อของใช้เข้าห้องอีกแล้ว

 

ระหว่างทางกลับมาหอพัก ฉันมานั่งคิดๆถึง ชีวิตของคนๆนึง เติบโตขึ้นมา เลือกทางเดินชีวิตของตนเอง ไม่ว่าจะสมหวังหรือผิดหวัง สิ่งที่เป็นกำลังใจให้เสมอก็คือคนในครอบครัว ฉันเพิ่งมารู้สึกอย่างนี้ได้จริงๆก็เมื่อตอนส่งพ่อกับน้องชายที่สนามบิน

 

ความห่างไกล สานสร้างความห่วงใย และคืดถึงกัน และมันคือกำลังใจที่สำคัญสำหรับฉัน

 

ก็เหมือนกับการเขียนจดหมายติดต่อกัน การได้เล่าเรื่องราว หรือรับรู้เรื่องต่างๆจากคนในครอบครัว ทำให้เราผูกพันกันมากขึ้น

 

ฉันเองมีการบ้านค้างไว้พอสมควรสำหรับอาทิตย์นี้ เนื่องจากต้องพาครอบครัวออกไปเที่ยว แต่มันไม่สำคัญอะไรนัก

 

ระหว่างไปเที่ยว เราถ่ายรูปด้วยกันไม่เยอะนัก แต่มันก็มีความหมายทีเดียว

 

เมื่ออยู่ด้วยกัน เรามีทะเลาะกัน แต่มันก็เป็นความทรงจำที่ดี

 

เอ... ฉันจะจบจดหมายฉบับนี้ยังไงดีละ อยู่ๆก็นึกอะไรไม่ออกซะแล้ว

 

เอ้อ เป็นห่วงแกนะ อย่าลืมเล่าข่าวคราวถึงกันมั้ง

 

ฉันยังอยากมีเรื่องทะเลาะกับแกอยู่บ้างน่ะ

 

นายผิดชวนทะเลาะ