Pit's profilePETER!!!PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
January 27 การมองเมื่อวานได้ไปดูงานศิลปะที่พิพิธพัณฑ์ไรสักแห่ง ดูแล้วก็นะไม่ค่อยเข้าใจ พยายามอยู่นานเพื่อจะจินตนาการว่าภาพแต่ละภาพเขียนมาเพื่อวัตถุประสงค์อะไร มีเหตุผลอะไร วาดมาเพื่อบอกอะไร ดูๆผ่านๆไปได้สักพักก็ปวดหัวตึบๆ ตาลาย ง่วง เมื่อย สารพัด ดูงานศิลปะนี่มันไม่หนุกเลยนะ
กลับมานั่งพัก หลับตา จินตนาการใหม่ ปล่อยความคิดไปเรื่อย ไม่ไปกั๊ก สงสัยหรือตั้งคำถามหาเหตุผล ลุกขึ้นมองภาพๆเดิมอีกที โอ้โหเจ๋งว่ะ แม่งคิดได้ไงวะ ลึกซึ้งๆ ทั้งที่จริงเราก็ไม่รู้หรอกว่าจิตกรคนนั้นเขาต้องการสื่ออะไร แต่เอาเป็นว่าเเถๆเข้าหาตัวเองก็ทำให้ดูรูปภาพต่างๆได้สนุกขึ้น
ตอนต้นเดือนอากาศหนาวมากๆ หนาวจนไม่อยากออกไปใหน แต่ก้อต้องตื่นไปเรียนหนังสือ ยังเหลือรายงานที่ต้องส่งภายในเดือนนี้สองชิ้น การบ้านส่วนตัวหนึ่งชิ้น สอบสถิติอีกหนึ่งวิชา คิดๆดูแล้วก็นะ ไม่น่าเชื่อว่าจะทำมันทั้งหมดออกมาได้โดยไม่เขียนภาษาอังกฤษและไทยเลยสักตัว
ปลายเดือนอากาศดีขึ้น มีลมแรง แต่มีความสุขเพราะสอบเสร็จแล้วรายงานก็ทำเสร็จแล้ว สถิติได้แค่ผ่านพอดีเลย เสียวไส้ คนไต้หวันเองยังมีสอบตกเลยอะ
ช่วงนี้การเมืองที่นี่เริ่มคึกคัก มีการหาเสียงชิงตำแหน่งประธานาธิบดี เพื่อนๆในห้องส่วนใหญ่ชอบนายหม่า อิง จิ่ว จากพรรคกก็กมินตั๋ง มากกว่านายเซี่ย ฉาง ถิง จากพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า และเลือกตั้ง สส ที่ผ่านมาพรรคก็กมินตั๋งก็ได้สสเข้ามาในสภามากกว่า ถ้านายหม่าได้รับเลือกเขาก็จะมีอำนาจเด็ดขาดทั้งนิติบัญญัติและบริหาร การเมืองก็อาจจะมั่นคงแต่ปัญหาคอร์รัปชั่นจะตรวจสอบเพื่อเอาผิดจะยากขึ้น
คนที่นี่มองการเมืองสุดขั้วมากๆ ถ้าชอบข้างใหนก็จะเกลียดอีกฝ่ายไปเลย พวกเขาจะแทนสองพรรคใหญ่นี้ด้วย สีน้ำเงินกับสีเขียว ใช้เรียกแสดงสถานะว่าชอบสนับสนุนพรรคใหน ทุกวันจะมีข่าวพวกสีน้ำเงินไปโวยวายประท้วงเวลาพวกสีเขียวปราศรัย และข่าวก็รายงานอย่างสนุกปากเหมือนรายงานข่าวชาวบ้านๆ ดูแล้วก็รู้สึกว่า เหมือนกับว่าบ้านนี้เมืองนี้การเมืองเป็นเรื่องรองเอาแต่ชีวิตปากท้องตัวเองก่อน เครียดกับเรื่องเศรษฐกิจ หุ้น การลงทุนมาทั้งวัน ไม่อยากรับรู้ข่าวการเมืองหนักๆ อยากดูอะไรๆผ่อนคลายเสียมากกว่า ก็เลยทำให้การรายงานข่าวสไตล์ตลาดๆชาวบ้านๆได้รับความนิยม
เดือนหน้าจะมีการรณรงค์เลือกตั้ง สว คงได้ไปช่วยงานสถานฑูตไทยเขาแหละ นึกแล้วก็เจ๊บใจเลือกตั้ง สส ถ้ารู้ว่าเลือกมันแล้วจะไปอยู่กับพรรคแม้วนะ ไม่ตื่นไปลงคะแนนให้เมื่อยก็ดีหรอก เซ็งเลย
ฉับพลันชั้นก็กลับมาหยุดอยู่ที่ภาพเขียนภาพหนึ่ง อืม....สวยงดงามจริงๆ ทำไมโลกแห่งจินตนาการถึงได้น่าหลงใหลอย่างนี้นะ ไม่อยากกลับหอ ออกไปโลกข้างนอกเลย เดินดูอยู่ในนี้เรื่อยๆตลอดไปน่าจะดี นี่ถ้าเมืองไทยมีงานแสดงศิลปะบ่อยเหมือนไต้หวันก็คงดี ฉันคงมีเรื่องราวมากมายมาเล่าให้แกฟังทุกวัน ว่าวันนี้ไปเห็นภาพอะไร แล้วคิดถึงอะไร
เดินดูจนสามทุ่มจนเขาไล่ถึงได้กลับแหละแก ฮ่าๆๆ
คิดถึงมากเลยนะ
พิชญ์ |
|
|
